Εκμάθηση δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων σύμφωνα με τη ρεαλιστική μαθηματική εκπαίδευση στην Ε΄ Δημοτικού

Normal
0

false
false
false

MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Κανονικός πίνακας”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}

Σκοπός της έρευνας πεδίου ήταν να διαπιστωθεί αν μαθητές ηλικίας 11 ετών που φοιτούν στην Ε’ τάξη Δημοτικού είναι ικανοί μετά από διδακτική παρέμβαση στο πλαίσιο υλοποίησης τρίμηνου προγράμματος στα ρεαλιστικά μαθηματικά να αποκτήσουν δεξιότητες επίλυσης ρεαλιστικών προβλημάτων. Στην έρευνα συμμετέχουν μαθητές των E2 και E3 τμημάτων 3ου Πρότυπου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Ευόσμου Θεσσαλονίκης.

Η κεντρική ιδέα της Ρεαλιστικής Μαθηματικής Εκπαίδευσης είναι «γνωρίζω μαθηματικά» σημαίνει ότι «ξέρω να κάνω μαθηματικά» (Streefland, 2000). Ουσιαστικά, ο μαθητής καθίσταται ικανός να χειρίζεται με άνεση τη μαθηματική γλώσσα, να λύνει και να κατασκευάζει προβλήματα, αλλά κυρίως να αναγνωρίζει μαθηματικές έννοιες μέσα σε συγκεκριμένες καταστάσεις.  Η συγκεκριμένη μορφή της μαθηματικής εκπαίδευσης χαρακτηρίζεται ως «ρεαλιστική» όχι μόνο  επειδή σχετίζεται με τον πραγματικό κόσμο, αλλά διότι δίνεται ιδιαίτερη έμφαση σε καταστάσεις τις οποίες οι μαθητές μπορούν να φανταστούν.

 

Streefland, L. (1991). Ρεαλιστικά Μαθηματικά στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση (Εισ. –επιμ. ΚολέζαΕ.). Αθήνα: Leader Books.